من از امام جماعت سخن نمی شنوم
هر آنچه خواست بگوید، چو من نمی شنوم
چو روز جمعه نیایم برون ز خانه خویش
مفاد خطبه ز بیت الحزن نمی شنوم
به میل و رغبت خود گوش من شود سنگین
چنانکه حلق بر در زدن نمی شنوم
حقیقتی ست که گویم، ز حسن ظن، آری
ولی اگر بودم سوءظن نمی شنوم
مرا دو گوش چو در استراحت شنواست
به مستراح و به روی لگن نمی شنوم
یک از معایب پیری ست آنکه این ایام
نوای تار به وجه حسن نمی شنوم
ندانم آنکه (جلالی) چع کار باید کرد
تتن تتن تتنان و تتن نمی شنوم
یزد ـ ۹۷/۱۱/۵