دلم پرپر زنان چون مرغ بسمل باشدم در تن
برای سیر و گشتی سیر، در باغ و گل و گلشن
برای خوشه چیدن اول و ز آن بعد، برچیدن
ز گند مزار دهقان و سپس از روی آن خرمن
بود بختم سیه چون تار گیسوی پری رویان
دلم خواهد شود مانند روی ماهشان روشن
کنم دست خودم در گردن یار گلندامم
بگیرم آنچه آید بر سرم زین کار بر گردن
چو یک جان در دو تن باشیم و فارغ بعد از این وصلت
ز قید و بند خودبینی و از گفتار ما و من
گر این حال اتفاق افتد شوم شاد و خدا داند
که در شرحش زبان از شوق گردد در دهان الکن
یقین دارم (جلالی)، بعد از این اوصاف حال ما
بود متن کلام مرد و زن در کوی و هر برزن
یزد ـ ۹۷/۱۲/۶