چنین داد فرزانه ای هوشمند
به جمعی زن و مرد اندرز و پند
که عمر است یک فرجه بی بدل
ز لطف خداوند عزوجل
چو عمری سرآمد در این روزگار
نیابد دگر مرده عمر دوبار
بهین شیوه زندگی آن بود
که آن زنده تن، حافظ جان بود
نباشد پی ثروت و جمع مال
که بردن به گور است ثروت محال
خردمند بگریزد از شور و شر
رود گاهگاهی به سیر و سفر
نهد پای در محفل عارفان
کند بازگوش و به بندد زبان
نویسد، اگر باشدش ابتکار
که تا دیگران را بیاید به کار
خوش آن کش که چون رفت زیر زمین
پس از مرگ او را کنند آفرین
یزد ـ ۹۷/۱۱/۱۰