Menu

نوکَر پیر کور

این نوکَرِ یُغُر مُچ کورُم نَشَید بود
اُوّ کُچَش رَوونَه و ریشش پلید بود

 

مِنداخ چَش تو چشم آدَم وَختِ گَف زَدَن
از بسکی این پدرسگ خَر، چَش سیفید بود

 

زَن بَسکی وَر تَنِش پیک و پَنگُل گرفته بود
نالِش مِکِرد دایم و دَردِش شَدید بود

 

امیّدِ گیو اُهُردَنِ زَخم و زیویل نداش
تا مِثِّ اَوَّلِش بِشَه، او ناامید بود

 

راسِّش بناس وِلِش کنم، این پیر بی‌پِیَر
باید به فکرِ نوکَرِ زِبر و جدید بود

 

گر نوکَرِ جوون زَرنگی گیروم بیاد
اون روز برای مِثِّ مَنی، روزِ عید بود

 

نوکَر که نیس (جلالی) خودِت گوشت و نون بِخَر
یا الله، بِجُم که دیر نَشَه وَختِ خرید بود

 

یزد ـ ۹۷/۰۶/۲۷

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *