چونان که عجز پیش فرومایگان خطاست
اظهار قدم هم به فروپایگان خطاست
بی مادر است طفلی اگر، بایدش پدر
گوید که بددهانی با دایگان خطاست
کار است و مزد کار و عدالت به کار مزد
از عرف بیش دادن و یا رایگان خطاست
اسراف گام اول فقرست این بدان
بخل است گام دوم و هم بایگان، خطاست
لطف زیاد در حق افراد ناشناس
ظلم است و قهر در حق همسایگان خطاست
با بدزبان مکالمه آلوده گشتن است
خوش صحبتی به جمع بدآلایگان خطاست
تنگ آمده ست قافیه، قصد (جلالی) است
بر ختم شعر و گر بشود شایگان خطاست
یزد ـ ۹۶/۰۷/۲۸