به آن فرد گویند خیرالبشر
که دوری گزیند ز هر کار شر
نه انسان بود هر که را جان بود
گر او را خرد بود انسان بود
خردمند پوید ره و رسم دین
بود صادق و مهربان و امین
نگوشد پی جمع مال و منال
گزیند ره صرفه و اعتدال
نباشد پی شهوت و خورد و خواب
نیارد به لب گفته الّا صواب
کند چونکه فرزند را تربیت
به رغبت کند طی ره عافیت
فروماندگان را شود دستگیر
ز افتاده، حالا چه برنا و پیر
یتیمی اگر بینوا بود و زار
چو فرزند خود گیردش در کنار
به کس جور هرگز ندارد روا
نسازد ستم هیچ دردی دوا
به افراد درمانده خدمت کند
بر آسایش خلق همت کند
چنان چون (جلالی) به گاه سخن
ندارد عمل گر ببندد دهن
یزد ـ ۹۶/۰۸/۲۷