در خود ای بنده زیادت طلبی را کم کن
سر تسلیم به قانون طبیعت خم کن
شاد زی غصه مخور فکر کم و بیش مباش
میل بر خوشدلی و ترک غم و ماتم کن
ترک غم، میل پذیرفتن ناهنجاریست
چون چنین است، تو این هر دو بهم مدغم کن
بیشتر فکر خوشی باش و مخور غصه زیاد
تا میسر شودت شانه سبک از غم کن
دفع اشرار ز خود کرده، ز اخیار سلیم
تا که ممکن بودت جذب نما همدم کن
سیر آفاقت اگر سهل و میسر گردد
پای در راه نه و گردش در عالم کن
تو هم ای شاعر سرگشته (جلالی) کمتر
دوغ و دوشاب به گفتار خودت درهم کن
یزد ـ ۹۶/۱۱/۲۸