گله و عشق یار در دل خویش
اول و دومم بود کم و بیش
گله گاهی و قدر کم باشد
عشق باشد زیاد و رتبت بیش
راه و رفتار یار ثروتمند
نیست معلوم با یکی درویش
او چو شیر و خدا کند نکند
حمله مانند گرم بر یک میش
سخنش چون عسل بود ای کاش
همچو زنبور نبود او را نیش
نیست چون طاقت و مقاومتی
در قبال فراق در دل ریش
بر (جلالی) دگر جفا باشد
هجر بر عاشقی مال اندیش
یزد ـ ۹۶/۱۱/۲۹