ای که ترا آرزوست حال و هوای بهشت
بهره ز ایام گیر در مه اردیبهشت
فصل بهاران اگر، بهره ز دوران بری
بهره بری آنچه را، بوده ترا سرنوشت
گول تجمع مخور، فرق ندارد به خواب
زیر سرت متکات بود چه دیبا چه خشت
جامه که تن پوش تست، بهر حفاظ تن است
در پی طرحش مباش رنگ چه زیبا چه زشت
میل به طبع ار تراست فکر نکن این خطاست
خبط بود گر کنی میل خلاف سرشت
راحت و آرام زیست هر که چو (حلاج) وار
پنبه زد و ریسمان، تا که ببافند رشت
عاقبت الامر شخص پاک درو می کند
هر چه (جلالی) نخست، بذر بیفشاند و کشت
یزد ـ ۹۷/۰۲/۲۰