دستی که دستگیر زمین خورده ها بود
آن دست بوسه گاه دل آزرده ها بود
سنگ ستم فلاخن قسمت اگر فکند
ای کاش سنگ ریزه و از خرده ها بود
سنگ بزرگ سدّ سدید آورد به راه
گر ریز بود، سهل برون برده ها بود
بار بلاست بهر ضعیفان کمرشکن
بر اقویا سبک تر و بر گرده ها بود
مردان با نشاط صبورند و چاره ساز
بیچاره گی مصیبت افسرده ها بود
هر جا تحرّک است (جلالی) ز زنده هاست
بی جنبشی نشانه ای از مرده ها بود
یزد ـ ۹۷/۰۳/۱