از نگارم به ادب خواهش دیدن چه خوش است
پاسخ آری از آن یار شنیدن چه خوش است
گل از آن گل بدن سیم تن غنچه دهن
با سر انگشت نظر یکسره چیدن چه خوش است
بر سر زلف فرو ریخته بر شانه او
هم سراپای تنش دست کشیدن چه خوش است
دامن پیرهنش گر نتوان بالا زد
تا کمر بر تن آن ماه دریدن چه خوش است
ز آن دو لعل لب و مرجان ردیفش به دهان
بوسه بر داشتن و شهد چشیدن چه خوش است
دوختن دیده بر آن پیکر و آن حظّ بصر
وز سر شوق و شعف ناز خریدن چه خوش است
آخرالامر (جلالی) به رضای طرفین
شمع را کشتن و بر وصل رسیدن چه خوش است
یزد ـ ۱۳۹۵/۱۱/۱۹