در پیش رو، به خواب یکی جام باده بود
عکسی در آن زِ عالم بالا فتاده بود
پیدا نبود صاحب دستی که باده را
از راه دور و غیب به پیشم نهاده بود
تصویر محو بود و لیکن به یمن فکر
ما را خبر زِ عاقبت کار داده بود
پیچیده بود پیکر تصویر در خیال
هر چند در تصوّر و در وهم ساده بود
گاهی به حال و صورت پرواز همچو مرغ
گاهی به گرد گردنش از پر قلاده بود
چندی در آن به حال تفکّر فرو شدم
در عالمی که عکس در اندیشه زاده بود
عکسی زِ نردبان تکامل (جلالی) از
تصویر جام باده، به مانند جاده بود
یزد ـ ۱۳۹۵/۱۱/۲۰