بر روی ماه، پوشش و روبنده را مبند
در دیده راه مردم بیننده را مبند
من بنده ضعیفم و شرمندۀ تواَم
راه نگاه بندۀ شرمنده را مبند
بیمی اگر ز رؤیت انظار باشدت
در خلوت آی و منظر این بنده را مبند
آن صورت چو ماه درخشنده را مپوش
با یک حجاب راه درخشنده را مبند
تیر نگاه آلت برّنده است لیک
با خنده راه پاسخ پرسنده را مبند
خوانندگان شعر (جلالی) شوند گیج
در نظم کوش و دیده خواننده را مبند
یزد ـ ۱۳۹۶/۳/۲۱