حالی، بهین زبان که نماید بیان شعر
بی شکّ زبان فارسی است، این زبان شعر
مَشحُون زِ نظم و شعر بود، گرچه فرق هست
بین مفاد و گفته نظم و میان شعر
یک مصرعی زِ بیت کند فارسی زبان
ضرب المثال حرف زِ نظم روان شعر
حسن بیان و مورد ضرب المثال را
داند سخنوری که بود نکته دان شعر
در خاک پاک جسم سخن گوی فارسی
چون آب جویبار روان است جان شعر
پویا و برقرار بود لفظ فارسی
تا روز حشر و هست به متنش نشان شعر
از جسم و جان اگرچه (جلالی)ست ناتوان
باشد هنوز در دل و جانش توان شعر
یزد ـ ۱۳۹۶/۷/۶