Menu

تازیانه موج

ساحل از ضربِ تازیانه موج

سر گذارد به آستانه موج

 

روز تا شب نشسته بر ساحل

می نهم گوش بر ترانه موج

 

هم نوایی کنم ز تنهایی

گاه با ناله شبانه موج

 

شادمانم که نیست چندان دور

خانه من ز آشیانه موج

 

چون به ساحل روم ز خانه خویش

بی گمان می روم به خانه موج

 

موج بر موج بس که می غلطد

نامِ ساحل نهم کرانه موج

 

موج در گوشم این چنین گوید:

بگذرد با زمان زمانه موج

 

زندگی همچو موج در گذر است

ای «جلالی» شنو فسانه موج

 

یزد جمعه ۱۳۶۶/۷/۱۰

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *