دیروز مِرَفتَم ده بالا
با چارتا پَنش تا نُخالا
توو باغِ حاجی زَینَلا
توو مُستَرا، حُول و وَلا
موبایلُم اُفتید توو خَلا
چه خاکی سَر کُنَم حالا
خاطِری نَداشتَم چِر و چوو
روو خَلا گَشتَم دَمروو
کِردَم تا کِفت و کولا توو
اَنا و سِندا، لا بَه لا
موبایلُم اُفتید توو خَلا
چه خاکی سَر کُنَم حالا
اُهُردَمِش دَر اما بود
پُر از لَعابِ بار و کود
شُسَمِّش و با این وجود
رَفته زِ روشُ رَنگ و جلا
موبایلُم اُفتید توو خَلا
چه خاکی سَر کُنَم حالا
وَختی که باش گَف مِزَنَم
مِگَه با اَق و پیف نَنَم
دَهَنِت گَن مِدَه اونَم
به عَینِ گَندِ مُستَرا
موبایلُم اُفتید توو خَلا
چه خاکی سَر کُنَم حالا
یزد ـ ۱۳۹۲/۰۸/۰۵