هوا، هوایِ سَرتیَه
چه دولَخ و چه گَرتیَه
خونه اجارهِ شَرطیَه
خراب و جایِ پَرتیَه
اجاره گَرچه مُشکِلَه
صاحابِش اما خوشگِلَه
دِلوم مُخواد زَنِش کُنَم
دَسَّه تو هووَنِش کُنَم
دَسمالیِ تَنِش کُنَم
حَفَه و پَش کَنِش کُنَم
هَر رو پَسین که شُو مِشَه
تاریک و وَختِ خُو مِشَه
صاحاب خونَم وِلو مِشَه
موُدوم تو خونه رُو مِشَه
بگو چه خاکی سر کُنَم
بَناس که شور و شَر کُنَم
تو مَردُما گذر کُنَم
ماسور کِش را وَر کُنَم
موجر که کارِش کِرکِرَه
اگرچه آبروش مِرَه
خدا کُنَه فرو بِرَه
تو مُستَرا تا خِرخِرَه
یزد ـ ۱۳۹۳/۰۲/۱۴