باز زلزلَه شد هَر چی که بود کُن فَیَکون شد
دیوار تَرَک خورد و کج از زورِ تَکون شد
تاقِ اتاق و مُدبَخ و انباری و پَستو
جُنید و گَچِش رِخت و دَمَر وانِ حَمون شد
رِختَن همه مرد و زَنا لُخ توی کوچه
با مرغ و خروس و چوری و کُلفَتِ لوچَه
یکجا می بینی سُفرَه پَهن و نونِ خالی
یک جایِ دیَه دیگِ پُر از آشِ آلوچه
خوب دَر میارَه زلزله هر سال پیرِ مردم
مِندازه یَهو نِصفِه شو، اُو زیرِ مردم
این زلزلَه هر چَن که مِگَن کارِ خدا هَه
چیزی نَمیاد غیرِ مُصیبَت گیرِ مردم
یزد ـ ۱۳۹۲/۰۲/۱۰