اُسا با قال و مَقالِت اِقَّه بَد خُووُم نَکُن
نِصبَه شُوو، بیدار و بَهرِ کار و بار رُوُم نَکُن
صُبح تا شُوو مِثِّ خَر هَنگوم کار جُنبیدهاَم
مُندَه خَسَّه خُسبیدم بیدار توو شُووم نَکُن
بِیذا مُندِگی و خَسِّگی توو جونُم دَر کُنَم
تویِ بَحرِ خُوو و بیداری، کَلَه تُووم نَکُن
تا بِسونَم پول و مول از مشتری نسیه بَر
وَختُ و بی وَخ دور شهر و مَحلَه پا دُوم نَکُن
یک بارَم تَه بُنجالِ سُفرَه، نونِ گندم بیار
تارُفُم کُن، اِقَدَر تارُف نونِ جُووم نَکُن
گر کُتِ نیمدار داری، هَر چیَه خوبَه بِدَم
قُربونِ دَسِّت خیالِ کُهنَه و نُووم نَکُن
توو روو مَردُم خواهِشی دارَم بَد و بیرام نَگو
چون (جلالی) از خجالَت اُوو مِشَم، اُوُم نَکُن
یزد ـ ۱۳۹۵/۰۴/۱۰