در حضور (نوید بازرگان)
مُرده از معرفت بگیرد جان
روح عرفان (مولوی) در اوست
مغز را می کند جدا از پوست
فیض بخش است همچنان دریا
موج گفتار اوست گوهر زا
شده (مینا) ز فیض او لبریز
جام مینای دیگران هم نیز
بر چنین اوستاد فَحلِ کلام
از (جلالی) بُوَد درود و سلام
تهران ـ اردیبهشت نود