مدیح فروزنده مهری رواست
که طبعش گهربار و عالی بود
غزل های نابش همه دل نشین
چو آب روان و زلالی بود
سخن های نغز و غزلهای او
چه شیرین و نازک خیالی بود
کلامش همه تابناک و بلیغ
تو گوئی که فرخنده فالی بود
درخت برومند طبعش رسا
به باغ ادب نو نهالی بود
مضامین بکر و نکاتی بدیع
که هر نکتهاش وصف حالی بود
صفاتش برازنده، خلقی نکو
پسندیده نیکو خصالی بود
کنم فاش و بی پرده گویم سخن
که بی شبهه (دکتر جلالی) بود
به مناسبت نکوداشت دکتر عبدالحسین جلالیان (جلالی) و قرائت در جلسه مورخه ۱۳۹۴/۰۱/۱۲ در یزد برگزار گردید.
(زرگرپور)