Menu

تويی

 

 

آن را که دوست دانَم و دارَم، تویی تویی
با یاد او مُدام سر آرم تویی تویی

 

آن کَس که بالِ مُرغِ دلم را شکست و رفت
بی او سِرشک از مژه بارَم تویی تویی

 

باز آی و زَ اَبرِ قهر بیرون آی و مِهر ورَز
زیرا چو ماه در شب تارم تویی تویی

 

از سینه‌ام رُبوده یکی دل رُبا، دِلم
خواهم گرش به سینه فشارم تویی تویی

 

اِی دُزدِ دل، زِ بی‌کَس و کاری چو من مَبُرْ
دل برده‌ای، بِبُرً، کس و کارم تویی تویی

 

باقی نمانده دور و بَرَم کس که تا مرا
یاری کند که یاور و یارم تویی تویی

 

ایل و تَبار و دارو ندارم ز دست رفت
ایل و تبار و دارو نَدارم تویی تویی

 

بعد از خدا (جلالی) اگر آشتی کَنی
خواهم اگر که شکر گزارم تویی تویی

 

یزد- دوشنبه ۱۳۹۲/۲/۲

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *