Menu

چشم و گوش مُشتاق

 

 

رنگِ شب از سیاهیِ شبرنگِ موی اوست
رویِ قمر، هر آینه تصویرِ رویِ اوست

 

بانگِ هزار، هر سَحَر اَنْدَرْ کنارِ گل
در گوشِ غنچه، نغمه‌ای از گفتگویِ اوست

 

بر خاکِ کویِ او اَثر از جایِ پایِ ماست
در چشم ما مُعاینه از خاکِ کویِ اوست

 

در اِشتیاقِ لطفِ نگاهش میانِ جمع
هر لحظه دیده خیره به رویِ نکویِ اوست

 

بی او زبانْ به کامْ فرو بُرده‌ام ولی
در گوشِ دلْ مکالمه از های و هویِ اوست

 

حَرفی به گوشِ مَردمِ چشمم نمی‌رَوَدْ
بیهوده در خیالش و در جستجویِ اوست

 

بر رویِ عاجِ سینه (جلالی) ز دور دید
چوگانِ زُلْف، بوسه زّنْ هر دو گویِ اوست

 

یزد- سه شنبه ۱۳۹۲/۴/۲۵

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *