Menu

شمعِ خاموشِ طرب

 

 

ما را در این دیار اگر چشمِ تر نبود
از دردِ هجر یار، کسی را خبر نبود

 

صدها خدنگِ تُهمتِ دشمن به دل نشست
چون تیرِ هجرِ دوست یکی کارگر نبود

 

می‌بُرد سر فرود کجا مرغِ بسته پای
با پنجه شکسته گَرَش بال و پر نبود

 

خوش می‌گذشت و خوب به عاشق تمامِ عُمر
معشوقِ او ز وعده پشیمان اگر نبود

 

پایان روز هجر رسد گر شب وصال
ای کاش تا به حَشْر شبش را سحر نبود

 

افسوس یار رفت از این شهر و این دیار
ما را دگر شیانه به کویش گذر نبود

 

گَردد به عاشقانِ تهیدست کار، زار
در کار زارِ عشق اگر زور و زر نبود

 

می‌سوخت همچو شمع (جلالی) میانِ جمع
چون در میانه شمعِ طرب شعله وَر نبود

 

یزد- ۴ شنبه ۱۳۹۲/۵/۲

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *