Menu

بَشير و نَذير

 

 

به چَنگِ عشق ندانم چرا اسیر شُدم
چرا به دَورِ جوانی ز غصّه پیر شدم

 

نیم چو بیشتر همِگنانْ گرسنه نام
از این بِزَنْ بِخورِ روزگار سیر شدم

 

مرا گرفته میانْ موجِ درد و غم ز نیرو
نِشسته‌ام به کناری و گوشه ‌گیر شدم

 

به غیرِ زَجْرْ نبُردم زِ کار مَردم اَجْرْ
زِ جِبْرْ بود نه تَفویضْ اگر اَجیر شدم

 

بَشیر عشق صَلا زد به گوش و گفت بکوش
نَذیر مُنهی و حیرانِ بی‌نظیر شدم

 

بَنایِ عشق بُوَدْ خالی از خِللْ امّا
بَنا به وَصل نهادم خِلل پذیر شدم

 

به زیر و رویِ جهان بعد از این ندارم کار
نه سَرْ بُلندْ (جلالی) که سر به زیر شدم

 

یزد- پنج‌شنبه ۱۳۹۲/۵/۱۰

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *