وصف عشق

بر طاق عرش و طارم مینا نوشته اند:

نی جبر و اختیار و چه گویا نوشته اند

با خون دل به رنگ شفق شرح اشتیاق

صاحب دلان به گنبد خضرا نوشته اند

بی عشق گر به خلد ملایک مخلدند

اموات را به صورت احیا نوشته اند

آن بهره ای که آدم و حوا ز نقد عشق

بردند، پای وامق و عذرا نوشته اند

پایان کار عاشق و معشوق را مپرس

در دشت ها به لاله ی حمرا نوشته اند

عشاق نیز با دل خون بار و چشم تر

تفصیل قصه بر شب یلدا نوشته اند.

مرغ هوا و ماهی دریا ز دیر باز

بر سینه ی هوا و به دریا نوشته اند:

گر شرح عشق شرح خدا نیست پس چرا

یک سوره از حدیث زلیخا نوشته اند؟

تکرار وصف عشق «جلالی» چه فایده

ابلاغ آن به بلبل گویا نوشته اند

یزد ۱۳۴۲/۲/۲۰