سِزَدْ اِمروز را تنها نَباشم
چو شاید در جهان فردا نَباشَم
شَوم چون لا مَحاله گُنگ و خاموش
بر آنم طوطیِ گویا نباشم
پس از مُردن چو میگردم گُم و گور
چه بهتر مَطرح و پیدا نَباشم
به پیری روی زیبا میشود زِشت
چه غم از اوّل اَرْ زیبا نَباشم
ندارد چونکه حَدّ و حَصرْ دانش
غَمی نَبُوَدْ اگر دانا نَباشم
چه کَس دانای مطلق بوده؟ سَهلست
اگر دانا اگر بینا نَباشَم
شود دریا ز جمعِ قطره حاصل
من آن یک قطرهام، دریا نَباشم
نه بیند دیده پیش پا زِ سودا
چو بینایِ یَدِ بیضا نَباشم
چه فرقی میکند بالا و پایین
که پایین باشم و بالا نباشم
(جلالی) وار، من اَدنا نشینم
که اَنْدَرْ رُتبَتِ اَعلا نباشم
یزد- ۱۳۹۲/۶/۲۳