زِ من شمیم تن ای گُل بدن دریغ مدار
بِده جوابِ سلامَم ، سخن دریغ مدار
به حُسْنِ رویِ تو دل بسته دیدهام، ز آنروی:
نِگه ز دیده به وَجهِ حَسَنْ، دریغ مدار
هنوز از دَهَنَت بویِ شیر میآید
از آن دو لبْ به لبانم لَبَنْ دریغ مدار
مرا زِ چاله بر آر و به سر به چاه اَنداز
زِ گونه گیر و ز چاهِ ذَقَنْ دریغ مدار
مُدام یادِ تو باشم در آشکار و نهان
تو نیز یادْ به سِرّ و عَلَنْ دریغ مدار
شِکنجههایِ فَراقتْ دلِ مرا آزرد
دِلم ز زلف و ز چین و شِکَنْ دریغ مدار
فِسُرده شد دل و جانم ز سرد مهریِ تو
پیامِ گَرم از این جان و تن دریغ مدار
زِ هجرْ، روزِ (جلالی) چو شب سیاه و از آنْ
ز نورِ چهرهات اِی ماهِ من دریغ مدار
یزد- ۱۳۹۲/۸/۱۰