چه علّتیستْ نَدانم که در زمانِ حَیات
نَمیرَوَدْ زِ سر، اندیشه حیات و مَمات
دریغ و درد که معلوم من نَشد آخر
کجاست خالقِ یکتا و قاضی اُلحاجات
چه حاجت است بُوَدْ ناشناس آن که بُوَدْ
شِناخْتَشْ مُتصوّرْ ز صد هزار آیات
پیمبران ز چه او را نیازمند کنند
به بندگی و عباداتِ بنده و طاعات
چرا که خالق اگر اوست، نیز میباشد
یقین به فِتْرَتِ هَر ذاتْ، خالِقِ عادات
چو ذاتِ بنده بُوَدْ دست پُختِ آن مُتَعال
ز چیست معنی خوش ذات و معنیِ بدِ ذات
خدا کند که (جلالی) خودش نگهدارد
تو را ز شکّ و زِ ریب و بلیّه و آفات
یزد- ۱۳۹۲/۹/۷
