اِی تو مهِ جلوهْ گرم – خاکِ رهتْ تاج سَرَمْ
کِیْ زِ در آیی به برم- تا گُل رویت نِگرم
همچو تو اِی بند گُسَلْ- نیست دلم سنگ و چو گِل
ز آتشِ عشقِ تو به دل- شعلهورم شعلهورم
تا سحرم دیده به درْ- باشد و این چشم و نظر
گاه به کویَست و گذر- منتظرم منتظرم
جُز تو نه بینم دگری- نشنوم از بام و دری
از کسِ دیگر خبری- کورو کَرَمْ کور و کرَمْ
در دلت ای رشکِ پَریْ- نیست زِ شفقت اَثری
دیده گشا تا نِگری- چشم ترم چشمِ ترم
پِسته لب را به سُخَنْ- باز کن ای بسته دهن
بستهای از هِجر و مَحَنْ- بال و پرم بال و پرم
گر چه (جلالی) ست خَجِل- نیست و را هیچ به دل
رَنجِش و زین عِشق مُخِلّ- مفتخرم مفتخرم
یزد- ۱۳۹۳/۴/۸