اُجاق گُر زد و دیکِ هَوَس به جوش آمد
چنانکه دیک به سر رفت و گَند و بوش آمد
از این اُجاق و از این دیک و مطبخی بشنو
چگونه آش بشد پُخته و به جوش آمد:
شد آشِ رشته قلمکار پخته در آمریک
که هر که خورد، تُرُش کرد و از گلوش آمد
نه آشِ رشته، که این آشِ انتخابات است
گَز آن حدیثِ فَضاحَت بسی به گوش آمد
چنان شد عاقبت این آش شور، کَز دلِ خلق
هزار ناله و فریاد و صد خروش آمد
برفت «گور» * به صندوقِ گورِ خویش و برون
نه او که «بوش» ، که این دُم بریده موش آمد
یزد ۱۳۷۹/۹/۱۷