برای حَظِّ بصر خیره شو به گردشِ گوی
چه گوی؟ گویم و آنرا تو بادو دیده بگوی:
نِگَر به لَرزِش موزون و هَم زمانِ دو ماه
که گَشتهاند نِهان زیرِ اَبرِ خَرمَنِ موی
به بوی عَطرِ دلاویزِ گُل بُنان چمن
به باغ دهر به جز گُل بَدَن، مَجوی و مَپوی
بهشتِ عاشقِ دلداده کویِ دلبر اوست
سِوایِ آن رَه و جز سویِ کویِ یار مَپوی
وِصالِ یار و لَبِ جوی و زیر سایه بید
جُز این سِه، چیز دیگر بهرعیش و نوش مَجوی
غُبارِ کویِ دِلارام گربه چهره تست
زِ چهره جز به سِرِ شکی ز شور و شوق مشوی
نِمای پُشت (جلالی) به جاعلانِ حدیث
ز جاهِلان صدیق اُلْبَیانْ مگر دان روی
یزد- ۱۳۹۳/۱۰/۲۸