ما را سری بُوَد که به کَس خم نَمیشود
خَم پیش خَلقِ ناکَسِ عالَم نَمیشود
جُز در نماز و در هَمِه هَفده رَکعَتَش
دیگر زمان و جایِ دگر خَم نَمیشود
این سربُلندی است نه خِفَتّ که قَدرِ من
در نزدِ عارفان زمان کَم نَمیشود
اِمکان طَرِد مُدعَیّان فروشِ دین
دَردا که در زَمانه فراهم نَمیشود
قولِ دروغ و وَعدَهَ مَردُم فریبها
از بهر زَخم جامعه مَرهَم نَمیشود
بانگ و نوایِ گوشِ خراشم بُوَد بلَنَد
بُرّان و تیز و زیر بُوَد، بَم نَمیشود
تنگ است لَفظِ قافیه شعر و اِی دریغ
اِمکان شَرحِ کُلّیِ ماتَم نَمیشود
دَردا که غیرِ چَشم (جلالی) در این دیار
چَشمی دِگر زِکَثْرَتِ غَم، نَم نمیشود
یزد- ۱۳۹۳/۱۰/۳۰