وَختی نَدارْ، کاره مِشه:
صاحبِ قَدّاره مِشه:
هَمْ قَدِ فَفّاره مِشه:
زور که جایِ چاره مِشه
کونِ حساب پارَه مشِه
***
وَختی ندارْ پُر مُخوره
تو و پُر خُورا بُر مُخوره
آشقالا گُرْ گُر مُخوره
قَدِّ دو تا لُرْ مُخوره
خیکْ و خُمشْ باد مُکُنه
هَمْ قَدِ ففّاره مَشِه
***
پُر خورِ کَم رو، شو و روز
میشینه و مُکُنه غوزْ
چیزی نَه لُمبیده هنوز
مِزَنه آرُغ مِدِه گوز
این گرازِ بد پَکْ و پوزْ
نوکَرِ آروارهَ مَشه
یزد- ۱۳۹۳/۲/۲۱