نَغمهِ موسیقی از بس جان فَزاست
راحتِ جان و غذایِ روح ماست
آنچه از موسیقی از عَهدِ کهن
مانده اندر دستِ استادانِ فَنّ
هفت باشد تَحتِ نامِ دستگاه
مابَقی گُم گشته صد اَفسوس و آه
قافیه نَندیش و ایرادم مَگیر
تا که هر هفت آید اَندر بیتِ زیر:
(راسته پنجگاه) و (نَوا) و (چارگاه)
(شور) و (ماهور) و (همایون) و (سه گاه)
این زمان اجزاء آنرا کرده حَصر
(بوالحَسن) یعنی (صَبا) استادِ عَصر
تا شود خوشحال آن روحِ شریف
آنچه او کرده ست من گویم ردیف
تا که آب و آتش و خاک است و باد
شاد بادا روحِ آن مَرحوم شاد