گر که خواهی در جهان شور افکنی
دستگاه (شور) میباید زَنی
(چهار مضراب) است در شور ابتدا
پس بود (خارا درآمد) از قَفا
از (درآمد) (یک) و (دو) و (سه) نواز
یک درآمد هم (رهاوی) هست باز
زن (گِرِیلی) را به آب و تاب و ناز
یک درآمد هم بُود (شهناز) باز
(ضربی شهناز) در مضراب زن
بعد زن (شهناز) نزد مُمتَحَن
هان (قَرَچَهَ) رامَبَر از یاد خویش
چون پس از آن (نغمه) میآید ز پیش
این زمان میزن (حسینی) را تمام-
بعد در (ضربی حسینی) کن مقام
زن (دوبیتی) را و (خارا) و (قجر)
در (فرود) شور خَتمَش کن دگر