در همایون کوکِ سیم است این چین:
(دُ) و (سُل) و (رِ) و میزَن بعد از این:
(پیش درآمد) با (درآمد) بعد از آن
گوشههائی را زن از (موالیان)
پس (چکاوک) باشد و (بیداد) و نیز
در پیاَش (داوود) (ابوالچَپ) ای عزیز
(لیلی و مجنون) و (طَرز) آید زِ پی
هم (سه نوروز) و (نَفیر)ش ساز طیّ
در (فرنگ) آ (شوشتری) را مینواز
(بختیاری) و (مُؤآلِف) زن به ناز
بعد از آنهم (دل نواز) و (ناصری)
(جامه دَران) را بزَن گر حاضری
(شهر آشوب) و (فَرحَ) را بعد از آن:
گوشهای زن از (بیات اصفهان)
حال باشد نوبت (سوز و گُداز)
در پی آن گوشهِ (راز و نیاز)
(چار مضراب) اَستْ و آخر (مثنوی)
با (فرح انگیز) پایان میبری