دو حرف

گر دست دهد می کنمش رام و چه رامی

ور پای دهد گیرم از او کام و چه کامی

یک شب اگر آید برم از باده وصلش

تا صبح کشم جام پی جام و چه جامی

شامم شود از آمدنش روز و چه روزی

روزم شود از رفتن او شام و چه شامی

برده ست دو حرف از من و اینست مرا حرف

دالی و چه دالی و دگر لام و چه لامی

با پای خود ار سوی من آید قدمی چند

با سر بنهم در ره او گام و چه گامی

پر زد به هوای سر زلفش دلم از شوق

گردید گرفتار یکی دام و چه دامی

زاهد نخورد باده که ننگست و چه ننگی

من باده خوردم تا بودم نام و چه نامی

من سجده بت می کنم اما بت خاصی

او سجده کند در ملاء عام و چه عامی

روی آر ز مسجد سوی میخانه «جلالی»

شو پخته ز می ورنه شوی خام و چه خامی