تو را برای من ای گل عذار ساخته اند
مرا برای گلی چون تو خار ساخته اند
تو را که خانه برانداز و خانمان سوزی
برای مردم این روزگار ساخته اند
جنون دل نگر و عاقبت به خیری بین
که در کمند تو او را مهار ساخته اند
به سینه ی تو طبیعت نهاده سنگ تمام
چه خوش تراش به شکل انار ساخته اند
قدم به چشم و سر من گذار تا نگری
کنار دریا (دریاکنار) ساخته اند
شکفته روی سیه موی من تو عمر منی
چرا که عمر ز لیل و نهار ساخته اند
«جلالی» ار به شب هجر یار جان ندهی
تو را برای چه روز و چکار ساخته اند؟