| ۱- | دل میرود ز دستم صاحب دلان خدا را |
| دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا | |
| ۲- | کشتی نشستگانیم ای باد شرطه برخیز |
| باشد که باز بینیم دیدار آشنا را | |
| ۳- | ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون |
| نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا | |
| ۴- | در حلقه ی گل و مُل خوش خواند دوش بلبل |
| هاتَ الصَّبوح هُبّوا یا اَیُّها السَّکارا | |
| ۵- | ای صاحب کرامت شکرانه ی سلامت |
| روزی تفقدی کن درویش بینوا را | |
| ۶- | آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است |
| با دوستان مروت با دشمنان مدارا | |
| ۷- | در کوی نیکنامی ما را گذر ندادند |
| گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را | |
| ۸- | آن تَلخوَش که صوفی اُمُّ الخبائثش خواند |
| اَشهی لَنا و اَحلی مِن قِبلهِ العُذارا | |
| ۹- | هنگام تنگدستی در عیش کوش ومستی |
| کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را | |
| ۱۰- | سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد |
| دلبر که در کف او موم است سنگ خارا | |
| ۱۱- | آیینه سکندر جام می است بنگر |
| تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا | |
| ۱۲- | ترکان پارسی گو بخشندگان عمرند |
| ساقی بده بشارت پیران پارسا را | |
| ۱۳- | حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود |
| ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را |
