۱-	رونق عهد شبابست دگر بستان را
	می رسد مژده ی گل بلبل خوش الحان را
۲-	ای صبا گر به جوانان چمن باز رسی
	خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را
۳-	گر چنین جلوه کند مُغبچه باده فروش
	خاکروبِ در میخانه کنم مژگان را
۴-	ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان
	مضطرب حال مگردان من سرگردان را
۵-	ترسم این قوم که بر دردکشان می خندند
	در سر کار خرابات کنند ایمان را
۶-	یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
	هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را
۷-	برو از خانه گردون بدر و نان مطلب
	کان سیه کاسه در آخر بکُشد مهمان را
۸-	هر که را خوابگه آخر به دو مشتی خاک است
	گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را
۹-	ماه کنعانی من مسند مصر آنِ تو شد
	وقت آن است که بدرود کنی زندان را
۱۰-	حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی
	دام تزویر مکن چون دگران قرآن را