| ۱- | ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما |
| آب روی خوبی از چاه زنخدان شما | |
| ۲- | عزم دیدار تو دارد جان بر لب آمده |
| باز گردد یا برآید؟ چیست فرمان شما | |
| ۳- | کس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت |
| به که نفروشند مستوری به مستان شما | |
| ۴- | بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر |
| ز آنکه زد بر دیده آبی روی رخشان شما | |
| ۵- | با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته یی |
| بو که بویی بشنویم از خاک بستان شما | |
| ۶- | عمرتان باد و مراد ای ساقیان بزم جم |
| گر چه جام ما نشد پر می به دوران شما | |
| ۷- | دل خرابی می کند دلدار را آگه کنید |
| زینهار ای دوستان جان من و جان شما | |
| ۸- | کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند |
| خاطر مجموع ما زلف پریشان شما | |
| ۹- | دور دار از خاک وخون دامن چو بر ما بگذری |
| کاندرین ره کشته بسیارند قربان شما | |
| ۱۰- | می کند حافظ دعایی بشنو آمینی بگو |
| روزی ما باد لعل شکر افشان شما | |
| ۱۱- | ای صبا باساکنان شهر یزد از ما بگو |
| کای سر حق ناشناسان گوی چوگان شما | |
| ۱۲- | گرچه دوریم از بساط قرب همت دور نیست |
| بنده ی شاه شماییم و ثناخوان شما | |
| ۱۳- | ای شهنشاه بلند اختر خدا را همتی |
| تا ببوسم همچو گردون خاک ایوان شما |
