۱-	دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
	گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست
۲-	که شنیدی که درین بزم و می خوش بنشست
	که نه در آخر صحبت به ندامت برخاست
۳-	شمع اگر زان لب خندان بزبان لافی زد
	پیش عشاق تو شب ها به غرامت برخاست
۴-	در چمن باد بهاری ز کنار گل و سرو
	به هواداری آن عارض و قامت برخاست
۵-	مست بگذشتی و از خلوتیان ملکوت
	به تماشای تو آشوب قیامت برخاست
۶-	پیش رفتار تو پا بر نگرفت از خجلت
	سرو سِرکش که به ناز قد و قامت برخاست
۷-	حافظ این خرقه بینداز مگر جان ببری
	کآتش از خرقه ی سالوس و کرامت برخاست