۱-	چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست
	سخن شناس نیی جان من خطا اینجاست
۲-	سرم به دنیی و عقبی فرو نمی آید
	تبارک الله از این فتنه ها که در سر ماست
۳-	در اندرون من خسته دل ندانم کیست
	که من خموشم و او در فغان و در غوغاست
۴-	دلم از پرده برون شد کجایی ای مطرب
	بنال هان که ازین پرده کار ما به نواست
۵-	مرا به کار جهان هرگز التفات نبود
	رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست
۶-	نخفته ام ز خیالی که می پزد دل من
	خمار صد شبه دارم شراب خانه کجاست
۷-	چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم
	گرم به باده بشویید حق به دست شماست
۸-	از آن به دیر مغانم عزیز می دارند
	که آتشی که نمیرد همیشه در، دل ماست
۹-	چه ساز بود که در پرده می زد آن مطرب
	که رفت عمر و هنوزم دماغ پر ز هواست
۱۰-	ندای عشق تو دوشم در اندرون دادند
	فضای سینه ی حافظ هنوز پر ز صداست