۱-	شکفته شد گل خمری و گشت بلبل مست
	صلای سرخوشی ای صوفیان باده پرست
۲-	اساس توبه که در محکمی چو سنگ نمود
	به بین که جام زجاجی چه طرفه اش بشکست
۳-	بیار باده که در بارگاه استغنا
	چه پاسبان و چه سلطان، چه هوشیار وچه مست
۴-	ازین رباط دو در چون ضرورتست رحیل
	رواق و طاق و معیشت چه سربلند و چه پست
۵-	مقام عیش میسر نمی شود بی رنج
	بلی به حکم بلا بسته اند عهد الست
۶-	به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش میباش
	که نیستی ست سرانجام هر کمال که هست
۷-	شکوه آصفی و اسب باد و منطق طیر
	به باد رفت و از او خواجه هیچ طرف نبست
۸-	به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی
	هوا گرفت زمانی ولی به خاک نشست
۹-	زبان کلک تو حافظ چه شکر آن گوید
	که تحفه ی سخنت می برند دست به دست