Menu

غزل شماره ۲۸

27

۱- در، دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نرگس مستش مست
۲- در نعل سمند او شکل مه نو پیدا
وز قد بلند او بالای صنوبر پست
۳- آخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیست
وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم چون هست
۴- شمع دل دمسازان بنشست چو او برخاست
و افغان نظر بازان برخاست چو او بنشست
۵- گر غالیه خوشبو شد در گیسوی او پیچید
ور وسمه کمانکش گشت، در ابروی او پیوست
۶- بازآی که باز آمد عمر شده حافظ
هر چند که ناید باز تیری که بشد از شست

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *