| ۱- | به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست |
| که مونس دم صبحم دعای دولت تست | |
| ۲- | سرشک من که ز طوفان نوح دست ببرد |
| ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست | |
| ۳- | بکن معامله یی وین دل شکسته بخر |
| که با شکستگی ارزد به صد هزار درست | |
| ۴- | زبان مور به آصف دراز گشت و رواست |
| که خواجه خاتم جم یاوه کرد و باز نجست | |
| ۵- | دلا طمع مبر از لطف بی نهایت دوست |
| چو لاف عشق زدی سر بباز چابک و چست | |
| ۶- | به صدق کوش که خورشید زاید از نفست |
| که از دروغ سیه روی گشت صبح نخست | |
| ۷- | شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز |
| نمی کنی به ترحم نطاق سلسله سست | |
| ۸- | مرنج حافظ و از دلبران حفاظ مجوی |
| گناه باغ چه باشد چو این گیاه نرُست |
