| ۱- | ما را زخیال تو چه پروای شراب است |
| خم گو سر خود گیر که خمخانه خراب است | |
| ۲- | گر خمر بهشت است بریزید که بی دوست |
| هر شربت عذبم که دهی عین عذاب است | |
| ۳- | افسوس که شد دلبر و در دیده ی گریان |
| تحریر خیال خط او نقش بر آب است | |
| ۴- | بیدار شو ای دیده که ایمن نتوان بود |
| زین سیل دمادم که درین منزل خوابست | |
| ۵- | معشوق عیان می گذرد بر تو ولیکن |
| اغیار همی بیند از آن بسته نقابست | |
| ۶- | گل بر رخ رنگین تو تا لطف عرق دید |
| بر آتش رشک از غم دل غرق گلابست | |
| ۷- | سبزست در و دشت بیا تا نگذاریم |
| دست از سر آبی که جهان جمله سرابست | |
| ۸- | در کنج دماغم مطلب جای نصیحت |
| کاین حجره پر از زمزمه ی چنگ و ربابست | |
| ۹- | حافظ چه شد ار عاشق و رند است و نظرباز |
| بس طور عجب لازم ایام شباب است |
