۱-	به کوی میکده هر سالکی که ره دانست
	دری دگر زدن اندیشه تبه دانست
۲-	بر آستانه میخانه هر که یافت رهی
	ز فیض جام می اسرار خانقه دانست
۳-	زمانه افسر رندی نداد جز به کسی
	که سرفرازی عالم در این کله دانست
۴-	هر آن که راز دو عالم ز خط ساغر خواند
	رموز جام جم از نقش خاک ره دانست
۵-	ورای طاعت دیوانگان ز ما مطلب
	که شیخ مذهب ما عاقلی گنه دانست
۶-	دلم ز نرگس ساقی امان نخواست به جان
	چرا که شیوه آن ترک دل سیه دانست
۷-	ز جور کوکب طالع سحرگهان چشمم
	چنان گریست که ناهید دید و مه دانست
۸-	خوش آن نظر که لب جام و روی ساقی را
	هلال یک شبه و ماه چارده دانست
۹-	حدیث حافظ و ساغر که می‌زند پنهان
	چه جای محتسب و شحنه پادشه دانست
۱۰-	بلندمرتبه شاهی که نه رواق سپهر
	نمونه‌ای زَخم طاق بارگه دانست