| ۱- | دل سراپرده محبّت اوست |
| دیده آیینه دار طلعت اوست | |
| ۲- | تو و طوبی و ما و قامت یار |
| فکر هر کس به قدر همت اوست | |
| ۳- | گر من آلوده دامنم چه زیان |
| همه عالم گواه عصمت اوست | |
| ۴- | من که باشم در آن حرم که صبا |
| پرده دار حریم حرمت اوست | |
| ۵- | دور مجنون گذشت و نوبت ماست |
| هر کسی پنج روز نوبت اوست | |
| ۶- | مُلکتِ عاشقی و گنج طَرب |
| هر چه دارم ز یمن دولت اوست | |
| ۷- | من و دل گر فدا شدیم چه باک |
| غرض اندر میان سلامت اوست | |
| ۸- | فقر ظاهر مبین که حافظ را |
| سینه گنجینه محبت اوست |